Druïden in Ierland gaven oude mysteriën vrijwillig op om zich te wijden aan christelijke impuls

Er zijn vele spirituele groepen die zich druïden noemen en zich laten inspireren door het druïdisme van 1600 tot 1200 jaar geleden. Sommigen van hen vieren jaarlijks de zonnewende jaarlijks bij bijvoorbeeld Stonehenge. Ik kan me die behoefte wel voorstellen omdat de leer en de leefwijze van de toenmalige keltische priesters veel spiritueler was dan wat gebruikelijk is in de hectische en materialistisch georiënteerde wereld waar we nu in leven.

Ik vind het inspirerend om te lezen over de druïden, maar het zou me wel veel te ver gaan om me met hen te identificeren en innerlijk terug te gaan naar het verleden, de natuur en de voorouders (zoals getoond wordt op de foto en in de video). Naar mijn mening staan we als mensheid voor de opdracht om in culturele zin geen stappen terug te gaan, maar stappen voorwaarts te maken. We leven niet alleen in een tijdperk van verandering, maar vooral ook in een verandering van tijdperk.

Aan het einde van de jaren tachtig heb ik me verdiept in het druïdisme omdat ik toen meewerkte aan het geven van een cursus over spiritualiteit in de middeleeuwen. Zelf heb ik toen inleidingen gegeven over de druïden, de tempeliers en de katharen.

Druïde is de benaming van de priesterstand in de oude Keltische beschavingen die in een groot deel van West-Europa ten noorden van de Alpen en op de Britse eilanden bestond tot ze werd verdrongen, eerst door de Romeinse overheid, en later door het christendom. De praktijken van druïden maakten deel uit van de cultuur van alle Kelten. Zij verenigden de taken van priester, bemiddelaar, arts, wetenschapper en rechter in zich.

De druïden waren zeer nauw verbonden met de natuur en baseerden hun raadgevingen en voorspellingen voornamelijk op (voor-)tekenen uit de natuur. Ze fungeerden eveneens als het geheugen van de stam en hadden bijvoorbeeld een enorme kennis van de sterren. Zij bepaalden de kalender en de ‘gunstige’ en ‘ongunstige’ dagen. Momenteel wordt er nog steeds gewerkt met astrologische systemen die mogelijk ontleend zijn aan de kelten. Toen ik een keer mocht optreden voor een groep in het bomencentrum in Baarn, verzorgde de directeur Hans Blokzijl een geestige inleiding waarbij hij een keltisch bomenorakel raadpleegde voor enkele gasten.

Iedereen kon druïde worden, in de zin dat de functie niet erfelijk was. Ze bleven waarschijnlijk twintig jaar in de leer. De druïden vormden een broederschap die de stammen en de grenzen overschreed. Hun verzamelplaats was een open plek in een eikenwoud (het woord druïde is afgeleid van een woord dat ‘eik’ betekent. Stonehenge en andere megalithische bouwwerken zijn niet door druïden opgericht, maar werden mogelijk wel op zeker moment door hen benut.

De druïden geloofden in reïncarnatie. In het boek De sleutel van het verborgene van Maurice Magré las ik dat het in Keltische samenlevingen heel gebruikelijk was om geld uit te lenen dat pas in een volgend leven hoefde te worden terugbetaald. Verscheidene geschiedschrijvers kwamen tot de onwaarschijnlijke conclusie dat de druïden waren beïnvloed door de griek Pythagoras, die ook geloofde in zielsverhuizing. Als meerdere tradities uit verschillende culturen tot dezelfde inzichten komen met betrekking tot levensvragen, lijkt het mij niet verkeerd om te onderzoeken of het misschien gaat om iets universeels.

De druïden hebben nooit iets op schrift gesteld over hun leer. Dat was niet omdat ze analfabeten waren, maar vooral omdat ze vonden dat de waarheid alleen geleefd kon worden en niet schriftelijk mocht worden overgedragen. Om dezelfde reden hebben ze ook geen beelden nagelaten. Het druïdisme had, evenals het oorspronkelijke christendom, het karakter van een mysterieschool.

Het is onmiskenbaar dat de Romeinse staat en later de Roomse kerk het druïdisme in west Europa hebben verdrongen. Opmerkelijk is echter dat het christendom in West Europa voor het eerst tot bloei kwam in Ierland, waar de Romeinen niet waren geweest. In vele geschiedenisboekjes wordt geschreven dat dit kwam doordat de bekende Sint Patrick de opdracht had gekregen vanuit Rome om Ierland te kerstenen. Er was in Ierland al een bloeiend christendom voordat Sint Patrick daar aan de slag ging. Hoe kan dat?

Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, stelt in voordrachten over de Akasha Kroniek in 1923 dat de druïden in Ierland het mysterie van Golgotha dat plaatsvond in Palestina, het moment waarop de christuskracht zich verbond met de aarde, konden ervaren in het astrale licht. Die ervaring bracht hen ertoe om hun oude mysteriën vrijwillig op te geven en richting te gaan geven aan de nieuwe spirituele impuls.

Explore posts in the same categories: geschiedenis, spiritualiteit

Tags: christendom, druïden, druïdisme, ierland, kelten, mysterien, mysterieschool, Rudolf Steiner, Stonehenge

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.