Rouwverwerking bij het van het verlies van huisdieren door de dood. Hoe kunnen volwassenen en kinderen omgaan met het overlijden van een huisdier als een hond, een kat, een konijn of een papegaai ?

Geplaatst 08/06/2010 door arendlandman
Categorieën: bewustwording, communicatie, gezondheid

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Vandaag voel ik me gelukkig en verdrietig. Voor mij is dat een bijzondere situatie. Ik voel me vrijwel altijd gelukkig en maar heel zelden verdrietig. Gisterenavond hebben we Misty begraven in de tuin. Hij was een fantastische kater die dertien jaar een trouwe kameraad is geweest. Vorige maand werd bij hem longkanker geconstateerd. De afgelopen week at en dronk hij niet meer uit zichzelf. Voor hem was het genoeg. We hebben hem nog een poosje speciaal voer, een pasteuze massa, op een lepeltje gevoerd. Hij nam dat om ons een plezier te doen. Omdat hij ook nog nare aanvallen van benauwdheid had, heeft de dierenarts hem gisterenmiddag laten inslapen.

Misty heeft een goed leven gehad waarin hij omringd werd door onvoorwaardelijke liefde, en hij heeft de respectabele leeftijd van dertien jaar gehaald. Ik heb veel vreugde beleefd met hem. Nog nooit eerder heb ik zo’n sterke band gehad met een huisdier. Ik heb hem verzorgd, met hem gespeeld en hem geknuffeld. Hij was een kater, maar had duidelijk ook menselijke trekjes. Hij was snel van begrip en we konden met hem praten. Hieronder staat een recente foto van de held.

Ik heb vrede met de situatie, maar ik voel wel het verdriet van het verlies. En dat verdriet mag er van mij zijn. Dat heb ik wel moeten leren, want van huis uit heb ik meegekregen dat je niet verdrietig hoort te zijn. Die opvatting begrijp ik wel omdat je de pijn dan minder of niet voelt. Jezelf afsluiten voor onprettige gevoelens heeft zo zijn voordelen, maar er zijn zeker ook nadelen aan verbonden: je onthoudt jezelf van wezenlijke ervaringen van het mens zijn, en de onderdrukte gevoelens kunnen leiden tot lichamelijke en/of psychische klachten.

Ik heb wel eens gehoord dat uit onderzoek is gebleken dat de verwerking van de dood van een geliefd huisdier ongeveer een jaar duurt. Verwerking van een verlies verloopt volgens een bepaald patroon. Daarbij maakt het niet uit om wat voor soort verlies het gaat. Zo kan het gaan om het verlies van een partner door de dood of door een (echt)scheiding, het verlies van een baan, het verlies van gezondheid, het verlies van bezittingen of het verlies van een lievelingsdier.

De psychiater Elisabeth Kübler-Ross onderscheidt vijf fasen die de meeste mensen geheel of gedeeltelijk doorlopen om na een traumatische ervaring weer tot rust te komen. Deze fasen zijn niet voor iedereen even intensief en de volgorde kan ook verschillen omdat iedereen rouw op zijn eigen manier verwerkt.

  1. Ontkenning
  2. Protest of boosheid
  3. Onderhandelen en vechten
  4. Depressie
  5. Aanvaarding

Als ik vanuit de optiek van deze fasen kijk naar het sterven van Misty, zie ik de ontkenning in het vertrouwen dat het hoesten van hem wel een griepje zal zijn dat weert over gaat. Protest of boosheid heb ik bij mezelf niet waargenomen, al was het natuurlijk verre van leuk om te vernemen dat hij longkanker had. Het vechten herken ik in het voeren van het dier in de hoop dat hij nog een poosje bij ons zou blijven. Op het moment dat ik dit schijf, nu Misty gestorven en begraven is, ervaar ik een bepaalde mate van depressie, maar ook aanvaarding.

Op de website www.dierennatuurlijkgenezen.nl vond ik een goede tekst over omgaan met het overlijden van een huisdier, die ik hieronder gedeeltelijk zal weergeven. De engelstalige video onderaan dit bericht gaat ook over dit onderwerp, duurt bijna een uur en kan ik van harte aanbevelen.

Wanneer je de dood van je huisdier hebt geaccepteerd, begint de fase van het herstel. Probeer je gevoelens niet te onderdrukken, deze emoties zijn volkomen normaal en horen bij een gezond rouwproces. Alleen wanneer je jezelf een periode van rouw toestaat, zul je erin slagen de dood van je huisdier te verwerken en zal het verdriet langzaam slijten. Het is normaal dat je je de eerste dagen niet lekker en neerslachtig voelt. Depressieve gevoelens kunnen zich uiten door huilen, lusteloosheid en slapeloosheid. Andere symptomen zijn verminderde eetlust, gevoelens van wanhoop en hulpeloosheid, hoofdpijn en vermoeidheid.

Er zijn mensen die hun huisdier ruiken, horen of voelen dat het dier langs hun handen of benen strijkt. Mijn ervaring is dat ze er dan ook daadwerkelijk kunnen zijn. Dieren die overgegaan zijn kunnen gemakkelijk van de ene dimensie naar de andere gaan en daardoor af en toe gewoon eens even komen “buurten”. Na verloop van tijd kunnen deze ervaringen verdwijnen. Kinderen hebben vaak een hechte band met hun huisdieren en het kan dan ook voorkomen dat kinderen het overleden huisdier gewoon no zien lopen en ook reageren alsof ze er nog zijn. Kinderen kunnen nog heel gemakkelijk contact hebben met gene zijde, dus zeg niet tegen kinderen dat het niet bestaat. Dieren spelen een belangrijke rol in de emotionele ontwikkeling van het kind en bieden vriendschap, genegenheid, zekerheid en stabiliteit.

De reactie op het overlijden van een huisdier is niet alleen afhankelijk van de diepte van de band met het dier. Ook de leeftijd, de levensbeschouwing en de manier waarop de omgeving omgaat met de dood zijn belangrijke factoren. Kinderen jonger dan vijf jaar begrijpen meestal niet wat doodgaan eigenlijk is. Ze begrijpen wel dat er iets naars aan de hand is, maar zij gaan ervan uit dat deze toestand van voorbijgaande aard is, en dat het dier binnenkort terugkomt. Kleine kinderen hebben nu extra aandacht en steun van hun ouders nodig.

Kinderen tussen vijf en negen jaar begrijpen dat de dood onvermijdelijk en definitief is en bij het leven hoort
. Juist omdat zij het begrijpen is het belangrijk dat zij uiting kunnen geven aan hun gevoelens van verlies en verdriet. Geef uw kinderen nooit de indruk dat zij te klein zijn om te begrijpen wat er is gebeurd.

Kinderen ouder dan negen jaar weten meestal wat dood en rouw is. Zij voelen hetzelfde als volwassenen. Kinderen hebben echter vaak meer moeite om de dood van hun dier te verwerken. Hun rouwverwerking kan soms zelfs lichamelijke klachten of gedragsstoornissen tot gevolg hebben. Zij kunnen net als volwassenen symptomen van depressie vertonen. Ook slaapstoornissen of andere problemen als bedplassen, nachtmerries of concentratiestoornissen komen voor.

Het is belangrijk dat uw kind uiting kan geven aan zijn gevoelens. Soms helpt het wanneer het kind gedichten schrijft of tekeningen maakt. Wees in ieder geval eerlijk over de dood van het dier. Gebruik begrijpelijke taal en laat het kind deelnemen aan de rouwperiode binnen het gezin.

KLIK HIER VOOR HET GEDICHT ‘DE REGENBOOGBRUG’

Advertenties

Wat wil je zijn: een schelp of een adelaar? Fragment uit het boek ‘De wetten van winnaars’ van Bodo Schäfer.

Geplaatst 07/06/2010 door arendlandman
Categorieën: bewustwording, leiderschap, symboliek

Tags: , , , , , , ,

Volgens een oud Indisch scheppingsverhaal schiep God nadat hij de wereld had geschapen eerst een schelp en legde deze op de bodem van de zee. De schelp leefde niet echt een spannend leven. De hele dag deed hij niets anders dan zijn schaal opendoen om er wat zeewater met voedsel door te laten stromen, om vervolgens zijn schaal weer dicht te doen. Dag in dag uit niets anders dan schaal open, schaal dicht, schaal open, schaal dicht, schaal open, schaal dicht …

Vervolgens schiep God de adelaar. Hij gaf hem de vrijheid om in de lucht op te stijgen om zelfs de hoogste toppen te kunnen bereiken. De adelaar kon zonder beperkingen leven. Weliswaar moest de adelaar voor zijn vrijheid een prijs betalen. Dagelijks moest hij voor zijn prooi strijden. Niets viel hem in de schoot. Wanneer hij jongen had, moest hij vaak dagen jagen om voldoende voedsel te verzamelen. Deze prijs betaalde hij echter graag.

Uiteindelijk schiep God de mens en leidde hem eerst naar de schelp en vervolgens naar de adelaar. Daarna vroeg hij aan de mens welk leven hij wilde leiden. Of het vervelende lege leven van de schelp, of het avontuurlijke en uitermate vrije leven van de adelaar.

Nog steeds dient iedere mens voor een van de twee mogelijkheden te kiezen. Hij moet kiezen of hij geleefd wil worden of een echte persoonlijkheid wil worden. Iedereen heeft de keuze om volgeling of leider te zijn. De wereld roept hardop om sterke leiders. Onze steden roepen. Onze omgeving roept. En ook onze kinderen roepen. We hebben beide mogelijkheden en de verantwoordelijkheid om een baken van hoop, bemoediging en richting te zijn.

Fragment uit het boek ‘De wetten van winnaars’ van Bodo Schäfer.

Voorpagina van het weblog van Arend Landman

Arend Landman op uw evenement?

Is er leven na de dood? Reïncarnatie is voor mij en voor een groeiend aantal mensen vanzelfsprekend

Geplaatst 19/03/2010 door arendlandman
Categorieën: spiritualiteit, wetenschap

Gisteren mocht is voor de derde keer optreden voor een kring van Industriële Kring Twente IKT). Vijf jaar geleden was ik bij een nieuwjaarsdiner van de IKT- kring West Twente. Eind januari van dit jaar, trad ik op tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de IKT kring Almelo. Gisteren mocht ik optreden voor IKT kring Berkelland. Tegen het einde van mijn optreden stel ik mensen in de gelegenheid om mij schriftelijk een vraag te stellen. Ik probeer de vragen dan te beantwoorden zonder dat ik deze heb gezien. Dat lukt ook deze keer weer aardig goed. Het antwoord op de vraag welkt land er wereldkampioen voetbal wordt moest ik mijn publiek helaas schuldig blijven. Ik heb geen flauw idee.

Gisteren werd er een belangrijke levensvraag gesteld: Is er leven na de dood? Die vraag kon ik volmondig met ja beantwoorden. Natuurlijk kon ik niet te diep ingaan op die vraag omdat ik daar de tijd niet voor had. Daar zou ik bij wijze van spreken een hele cursus over kunnen geven. Ik heb verteld dat ik er niet op uit ben om mensen te overtuigen, maar dat ik mijn opvattingen best wil delen als men mij daarom vraagt. Ik ben ervan overtuigd ben dat er zoiets bestaat dat bekend staat als reïncarnatie bekend straat als. Uiteraard kan ik dat niet wetenschappelijk bewijzen. Wel zijn er heel veel aanwijzingen die reïncarnatie plausibel maken.

In het hindoeïsme en boeddhisme is reïncarnatie een vanzelfsprekendheid. Waarschijnlijk was het dat ook in het oorspronkelijke christendom. Tijdens het concilie van Nicea heeft de toenmalige christelijke kerk besloten dat er geen reïncarnatie bestaat. Sommige aura-readers kunnen bij hun cliënten impressies krijgen van vorige incarnaties van de betrokkene. Bepaalde mensen hebben verifieerbare herinneringen aan vorige bestaanstoestanden. De twee filmpjes bij dit bericht over een peuter die in een vorig leven waarschijnlijk een militaire piloot is geweest zijn in dit verband heel interessant. In een artikel van titus Rivas las ik het volgende

Vanaf de jaren zestig in de vorige eeuw is de Amerikaanse psychiater Ian Stevenson van de Universiteit van Virginia de voornaamste reïncarnatieonderzoeker. Hij verzamelde ongeveer 3000 gevallen van jonge kinderen met herinneringen aan vorige levens. Niet alleen in India en andere Aziatische landen, maar ook in het Midden-Oosten, Latijns-Amerika, de VS, Afrika, Canada en Europa. Veel van die kinderen weten specifieke details van levens van mensen die in hun huidige omgeving volledig onbekend zijn. Maar hun herinneringen zijn geen klinische opsommingen van feiten. Ze gaan doorgaans gepaard met sterke emoties en verlangens, bijvoorbeeld rond naaste familieleden of vrienden uit het vorige leven. De herinneringen houden jarenlang aan, hoewel ze vaak vervagen op het moment dat de kinderen naar de lagere school gaan. Sommige kinderen vertonen naast concrete herinneringen ook nog lichamelijke kenmerken die overeen lijken te komen met een dodelijke verwonding uit het vorige leven. Bijvoorbeeld in de vorm van een moedervlek die qua plaats en grootte overeenkomt met een schotwond. Ook zijn er kinderen met aangeboren talenten die uit het vorige leven lijken te stammen, bijvoorbeeld in de vorm van een onverklaarbare muzikale vaardigheid.

Ik geloof niet dat ik, Arend Landman, na mijn dood in een ander lichaam terug kom op aarde. Wel geloof ik dat ik, Arend Landman, nu woont in een een energetisch menselijk stelsel dat ook wel microkosmos of ziel wordt genoemd. Als ik sterf, blijft er van Arend Landman niets over. Alleen de essentie van de ervaringen die ik in mijn leven heb opgedaan blijven bewaard in het energetische menselijke stelsel dat ik nu bewoon, en dat zich na enige tijd na mijn dood zich weer zal verbinden met een nieuwe persoonlijkheid.

Is die cirkelgang van geboorte en dood… geboorte en dood… enzovoort…. te doorbreken? Jazeker, dat is de diepere betekenis van het christelijke paasfeest, waarin de dood wordt overwonnen. De opstanding is niets iets dat voorbehouden was aan Jezus. Ieder mens wordt vanuit zijn diepste innerlijk geroepen om vrij te komen van het wiel van geboorte en dood. Volgende week zal ik daar verder over uitweiden in het bericht over de esoterische betekenis van pasen.

Tien formules voor positieve energie van Dr. Judith Orloff, grondlegster van de energiepsychiatrie leert je werken met subtiele energie

Geplaatst 12/03/2010 door arendlandman
Categorieën: bewustwording, boeken, gezondheid, intuïtie, overvloed, spiritualiteit, succes

Tags: , ,

De wereld wordt bedreigd door een verborgen energiecrisis. Daarbij gaat het niet om de eindigheid van fossiele brandstoffen, maar om een gebrek aan subtiele levensenergie bij de mensen. Onze jachtige hightech samenleving stort velen van ons in een chronische lichamelijke, emotionele en geestelijke uitputting. We worden overspoeld met informatie en raken opgebrand als slaven van telefoon, gsm, televisie, e-mail en internet. We zijn vermoeide sombere stemmingen als normaal gaan beschouwen.

Dr. Judith Oroff, grondlegster van de ‘energiepsychiatrie’, vindt dat daar verandering in moet komen. Daarom schreef zij het boek Tien formules voor positieve energie. Daarin leert ze hoe je negatieve energie kunt bestrijden en hoe je de kracht van positieve energie kunt gebruiken. De sleutel daartoe is je intuïtie.

Energiespsychiatrie is een nieuw soort psychotherapie die de subtiele energiefundamenten van gezondheid en gedrag aanpakt. Het is een specialisme van de energiegeneeskunde die lichaam en geest beschouwt als een manifestatie van subtiele energie. Dat is een concept dat in de conventionele gezondheidszorg nog volledig ontbreekt. We leven dankzij een subtiel energielichaam dat ons stoffelijk lichaam doordringt. Energiepsychiatrie combineert de traditionele geneeskunde met een uileg over hoe we onze levensenergie in ons dagelijks leven kunnen verhogen.

Alles om ons heen heeft een energieveld of vibratie. Onze reactie op die vibraties komt tot uitdrukking in ons energieniveau. Gewaarwordingen die je kunt beschrijven als ‘mijn hart bonst’, ‘ik ben bang’, ‘ik ben geprikkeld’, ‘ik voel me vredig’, ik voel me verbonden‘ zijn feitelijk verschillende uitingen van subtiele energie.

Er bestaat positieve subtiele energie en negatieve subtiele energie. Om je gezondheid en je stemmingen te kunnen sturen, moet je beide soorten subtiele energie kunnen onderscheiden Bij subtiele energie kunnen er twee kwaliteiten worden onderscheiden: positief en negatief.

In het genoemde boek leert Judith Orloff je hoe je de kracht van positieve energie moet gebruiken – liefdevolle en koesterende gedachten van binnen, zoals medeleven, moed, vergevingsgezindheid en vertrouwen. Of van buiten: ondersteunende vrienden, creatief werk en lachen. Positieve energie komt vanuit respect voor de aarde en alle aardse schepselen, veel verdraagzaamheid en het enthousiasme om een vreedzame samenleving op te bouwen. Al deze eigenschappen zijn net zo belangrijk voor ons overleven als voedsel en zuurstof.

Negatieve energie houdt ons klein en ongezond; ze weekt ons los van het beste in onszelf. We wekken negatieve energie op met onze angsten, zelfhaat, woede of schaamte – een emotioneel terrorisme waar we ons mee teisteren maar waarvan we niet beseffen dat dat zijn tol eist. Als we deze negatieve krachten niet identificeren en elimineren, zullen ze ons uitputten. Erger nog: ze komen onvermijdelijk aan de oppervlakte op sociaal en politiek gebied en richten daar vernielingen aan.

Judith Orloff beschrijft in haar boek een programma van tien recepten. Zij raadt aan om het in tien weken te doorlopen: een ‘recept‘ per week. Elk hoofstuk bevat een ‘recept‘ en wordt afgesloten met een interview met iemand die de auteur bewondert. De recepten luiden:

1. Word je bewust van je intuïtie en verjong jezelf.
2. Ga een koesterende spirituele weg.
3. Ontwikkel een energiebewuste manier van eten, bewegen en gezond zijn.
4. Wek positieve emotionele energie op om negatieve gevoelens van je af te zetten.
5. Ontwikkel een liefdevolle seksualiteit.
6. Stel je open voor de stroom van creativiteit en inspiratie.
7. Eer de heiligheid van lachen, koesteren en de voedende kracht van afzondering.
8. Trek positieve mensen en situaties aan.
9. Bescherm jezelf tegen vampiers.
10. Creëer overvloed

Voorpagina van het weblog van Arend Landman

Arend Landman op uw evenement ?

Het G-denken, manier uit Rationele Emotieve Therapie (RET) om faalangst aan te pakken: gebeurtenissen leiden tot gedachten, leiden tot gevoelens, leiden tot gedragingen en leiden tot gevolgen

Geplaatst 10/03/2010 door arendlandman
Categorieën: bewustwording, jeugd, onderwijs

Tags: , , , , , ,

Mijn vriendin begeleidt op een ROC leerlingen die onder andere last hebben van faalangst. Zij doet dat in de vorm van een training die bekend staat als de faalangstreductietraining. Zij heeft het programma omgedoopt tot succestraining omdat deze benaming veel positiever is. Als je iets wilt bereiken is het veel beter om je te focussen op wat je wilt dan op wat je niet wilt.

Veel trainingen die gericht zijn op het reduceren van faalangst zijn gebaseerd op principes uit de Rationeel Emotieve Therapie (RET). Dat is een vorm van cognitieve gedragstherapie waarbij zowel het verstand als het gevoel een belangrijk rol spelen. Volgens Albert Ellis (1913 – 2007), de grondlegger van RET ontstaan problemen vooral door de manier waarop we aankijken tegen de gebeurtenissen die ons overkomen. Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.

In Nederland wordt leerlingen die last hebben van faalangst vaak gewezen op het zogeheten G-denken. Daarin gaat het om vier G’s: een Gebeurtenis (1) leidt tot Gedachten (2), die leiden tot Gevoelens (3), die leiden tot Gedragingen (4). Mijn vriendin heeft er nog een vijfde G aan toegevoegd: gedragingen leiden tot Gevolgen (5).

De zaken de we in ons leven tegenkomen zijn vaak een gevolg van ons gedrag. Wanneer we onze gedachten over een bepaalde gebeurtenis veranderen, leidt dat tot andere gevoelens, ander gedragingen en andere gevolgen. Bij het G-denken gaat het erom denkpatronen te veranderen met als doel om uiteindelijk de gevolgen te veranderen. Uiteraard beperkt de toepassing van het G-denken zich niet tot het reduceren van faalangst. Het G-denken is gebaseerd op  universele principes waar we bewust gebruik van kunnen maken in ons leven.

Het doel van het ‘G- denken’ is dat het tunneldenken wordt doorbroken: het herprogrammeren van de irrationele gedachten die leiden tot emoties die blokkerend werken. Het gaat erom dat verlammende, negatieve emoties worden vervangen door positieve emoties.

Een leerling denkt bijvoorbeeld: “Bah, alweer rekenen. Ik kan er niets van en ik zal het ook nooit leren. Als ik dat dadelijk moet gaan maken, maak ik vast weer heel wat fouten. Ik haat rekenen en ik krijg er barstende koppijn van.”
De vervangende gedachte voor deze leerling zou dan kunnen worden:

“OK, in rekenen ben ik niet zo’n kei, vooral die staartdeling vind ik nog lastig. Als ik die nou stapje voor stapje aan ga pakken, dan zal het wel lukken”.

Meer macht van de intuïtie. Artikel van Niko Wind in Twente Visie 2010.

Geplaatst 02/03/2010 door arendlandman
Categorieën: intuïtie, sprekers

Tags: , , , , , , , ,

Zojuist kwam ik het artikel Meer macht van de intuïtie tegen op internet. Niko Wind heeft het verhaal geschreven naar aanleiding van een optreden van mij op de  nieuwjaarsbijeenkomst 2010 van de kring Almelo van de Industriële Kring Twente.

Niko Wind opent zijn verhaal met mijn antwoord op een vraag over het aflopen van de Maya kalender in 2012 die schriftelijk door iemand uit het publiek aan mij was gesteld. Niko Wind besluit met een samenvatting van mijn model IVOREN TORENS dat ik op de nieuwjaarslunch heb besproken.

Sinds 2013 verzorg ik een geheel andere presentatie op najaarsbijeenkomsten en nieuwjaarsbijeenkomsten van bedrijven, bedrijvenkringen, werkgeversorganisaties, ondernemersverenigingen en business clubs:

De Klantenmagneetshow: VISIE van Arend Landman op

het aantrekken en behouden van klanten 

Onderzoeksagenda vastgesteld om het ‘pluis en niet-pluis’ gevoel bij huisartsen en medisch specialisten verder te bestuderen. Erik Stolpe promoveert aan universiteit van Maastricht op “Gut feelings in General Practice”.

Geplaatst 24/02/2010 door arendlandman
Categorieën: gezondheid, wetenschap

Tags: , , , , , , , , , ,

Veel artsen merken in hun praktijk de grote beperkingen van het gebruik van protocollen in de geneeskunde. prof. dr. Yvo Smulders zei in zijn oratie iun 2008 bij de aanvaarding van zijn leerstoel algemene inwendige geneeskunde bij VU Medisch Centrum dat artsen moeten meer durven vertrouwen op hun intuïtie en subjectieve beoordeling. De zorg draait steeds meer om evidence base, terwijl dat geen recht doet aan individuele patiënten die artsen voor zich hebben in de spreekkamer.

Onlangs is er een basis gelegd voor verder onderzoek naar de mogelijkheden en de toepassing van medische intuïtie bij huisartsen. Vrijdag 26 februari 2008 promoveert Erik Stolper aan de Universiteit Maastricht met zijn proefschrift “Gut feelings in General Practice” bij prof.dr G.J. Dinant, prof.dr. P. v. Royen en dr. T. van der Weijden.

Verstand en gevoel werken nauw samen in het diagnostisch denken van huisartsen. Huisartsen ervaren soms een ‘pluis’ of een ‘niet-pluis’ gevoel in het patiëntencontact. Dat gevoel nemen de meeste huisartsen serieus en kan hun verder diagnostisch handelen aansturen, zo toonden onderzoekers van de universiteiten van Maastricht en Antwerpen aan.

Ook medische tuchtcolleges nemen het ‘niet-pluis’ gevoel serieus, getuige het feit dat ze in Nederland de afgelopen tien jaar regelmatig huisartsen en specialisten verweten dat ze niet goed naar hun ‘niet-pluis’ gevoel hebben geluisterd. De onderzoekers hebben een internationale onderzoeksagenda opgesteld om de diagnostische betekenis van het ‘pluis en niet-pluis’ gevoel (‘gut feelings’) verder te bestuderen en te verbeteren.

Klik hier voor een radio-interview met Erik Stolper: het_niet_pluis-gevoel_is_essentieel_voor_de_huisarts

Klik hier voor het onderzoeksprogramma Gut Feelings in Practice

Voorpagina van het weblog van Arend Landman

Arend Landman op uw evenement?